Lista ogłoszeń w aplikacji Mobile Second Hand – cz. 3.

Siemanko.

Dziś trzeci i zarazem ostatni wpis w tej serii dotyczącej tylko i wyłącznie części androidowej projektu, a konkretnie listy ogłoszeń. Sama lista nie jest jeszcze skończona i będę pracował nad nią nadal, ale dla zachowania parytetu między technologiami użytymi w projekcie staram się dzielić wpisy między owe technikalia. Zgodnie z zapowiedzią we wcześniejszym poście, dziś przybliżę nieco w jaki sposób ustalam lokalizację oraz jak pakuję zdjęcie z tablicy bajtów na widok. Z ogłoszeń parafialnych to wraz z nadejściem wiosny, mimo iż dzień dłuższy to czasu na klepanie w domu mam niestety mniej (sezon ligowy, sezon ogarniania podwórka, itp. ;)). Jednakże staram się jak mogę aby ciągnąć do przodu. Jako inną ciekawostkę przytoczę to, że zamówiłem sobie dwie książki do nauki androida. Jedna z serii „Head First” na temat programowania (tak na marginesie bardzo lubię tę serię i szczerze polecam) oraz jakąś na temat filozofii UI w aplikacjach androidowych. To tyle z ogłoszeń. Jedziemy z tematem.

GoogleApiClient i LocationManager

Z tego co wiem na tę chwilę to lokalizację telefonu można uzyskać dwojako. Za pomocą GoogleApiClient dostarczanego przez Google Play Services oraz za pomocą LocationManager wbudowanego w system androida. Jeśli chodzi o klienta google to jest on rekomendowany na stronie androida w sekcji treningu dotyczącej lokalizacji. Na pewno wymaga niewiele naszego kodu jednakże ja mam jakieś mieszane odczucia (może dlatego, że bawiłem się tym na samym początku gdy jeszcze moja znajomość androida była mikroskopijna?) bo miałem jakieś problemy z pobraniem lokalizacji. Szukając innych sposobów znalazłem właśnie rozwiązanie systemowe. Nie będę ukrywał, że implementacje jego wykorzystania zerżnąłem ze stacka, ale ważne że mniej więcej wiem o co kaman ;). W celu pobrania lokalizacji musimy w pliku AndroidManifest.xml dodać uses-permission dotyczące lokalizacji. „uses-permission” to wpisy, które informują system o tym do jakich modułów telefonu aplikacja ma mieć dostęp (sam to sobie tak tłumacze, ale może się mylę).

1

Jadąc od góry:

  • lokalizacja na podstawie sieci (stacje bazowe)
  • lokalizacja na podstawie sieci (stacje bazowe) i wi-fi
  • lokalizacja full wypas z powyższymi oraz z gps

Bez tych wpisów aplikacja się sypnie jeśli będziemy pytali o lokalizację. Ze względu na sporą ilość kodu serwisu GpsLocationService (tak go nazwałem) nie będą tutaj się więcej rozpisywał, ani wklejał screenów. Wszystko możesz oblukać w repo. Dodam tylko, że jest także obsłużona sytuacja gdy proszę o lokalizację, a tel ma wyłączony gps – wtedy wyświetlam monit z pytaniem czy user chce przejść do ustawień aby włączyć gps.

BitmapOperationService

Jak wiesz z poprzedniego wpisu zdjęcia ogłoszeń przesyłam jako tablice bajtów. Tę tablicę bajtów przerabiam na bitmapę w serwisie BitmapOperationService i łąduję ją do ViewImage poprzez setImageBitmap().

2

Jak widzisz oprócz tablicy bajtów (MainPhoto) do serwisu przekazuję także szerokość oraz wysokość ImageView, które znajduje się na fragmencie. Przekazuję wymiary po to aby wyskalować fotkę do wymiarów kontrolki. Jeśli jesteś ciekawy w jaki sposób to ponownie zapraszam do repo.

AdvertisementItemListActivityService

Po zmianie orientacji telefonu (nie, nie seksualnej) Activity czyli widok ulega zniszczeniu (nie jestem pewien czy całkowitemu) i zabawa zaczyna się od początku – czyli wywołanie metody onCreate(), ładowanie layout’u, kontrolek, danych itp. czyli wszystko zaczyna się od nowa w nowej konfiguracji urządzenia (czyli zmianie wymiarów ekranu). W przypadku mojej listy ogłoszeń wiązało się to z wysłaniem request’u do serwera, przeparsowaniu odpowiedzi na javove obiekty i ustawianiem adaptera. Ogólnie działo się to co przy pierwszym odpaleniu widoku z listą. Oczywiście nie było to przeze mnie pożądane działanie. Tuż przed zmianą konfiguracji urządzenia (czyli np. zmiana orientacji (też nie seksualnej) telefonu) można nadpisać metodę onSaveInstanceState(Bundle outState). Jeśli wpiszemy coś do obiektu Bundle poprzez jedną z jego metod put….(), możemy to potem wyciągnąć z Bundle przy starcie Activity w jej metodzie onCreate(Bundle savedInstanceState). Jednakże w ten sposób możemy wpisać tylko typy proste (string, int, bool, itp.). Dlatego tez zrobiłem sobie statyczny singleton AdvertisementItemListActivityService, w którym zapisuję listę ogłoszeń znajdującą się aktualnie w adapterze. W metodzie onCreate() odczytuje z serwisu zapisane obiekty i przekazuję je adapterowi. W ten sposób uniknąłem ponownego pobierania tych samych danych, a widok jest w tym samym miejscu listy ogłoszeń.

3

Metoda wywoływana tuz przed zmianą konfiguracji urządzenia

4

Kod w metodzie tworzącej activity. 

Podsumowanie

Zostało mi tu do ogarnięcia jeszcze page’owanie do infinity scrolla, który opisałem we wcześniejszym poście, oraz przejście do widoku detalu po kliknięciu na dane ogłoszenie. Oczywiście zostaje jeszcze kwestia ubrania tego wizualnie, ale najpierw ma działać, a później wyglądać. W następnych postach wracam do Asp.Net Core 1.0. O czym bedzie? No chyba coś o Entity Framework Core wypadałoby napisać 😉

Pjona!

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s