RabbitMQ, .NET Core, Nancy Fx, MongoDb – przykład kolejkowania zdarzeń.

Siemanko.

Jak już wspominałem we wcześniejszych postach od pewnego czasu staram się zgłebiać wiedzę na temat systemów rozproszonych i podejścia DDD. Im głebiej w las tym bardziej się jaram i zarazem dostrzegam ułomności standardowego monolitycznego podejścia do budowania aplikacji z pseudo warstwami abstrakcji, które i tak w końcu zamieniają się w spaghetti code (niestety). W tym poście opiszę przykład asynchronicznej komunikacji między aplikacjami poprzez serwer RabbitMQ.

Założenia

Dwie osobne aplikacje .NET Core z wykorzystaniem Nancy FX (bo tak, ale może być Mvc). Pierwsza aplikacja po wejściu na „index” publikuje zdarzenie do kolejki RabbitMQ z DateTime.Now jako danymi (może być cokolowiek).

Druga aplikacja po uruchomieniu „rejestruje” się w kolejce RabbitMQ jako subskrybent i zapisuje każde dane z odczytanego zdarzenia (czyli DateTime.Now w moemencie publikacji). Po wejściu na jej „index” wyświetla listę wszystkich DateTime.Now z odczytanych zdarzeń.

Crew propgramu to to, że druga aplikacja wcale nie musi być uruchomiona aby pierwsza mogła działać i robić swoje (czyli w tym przypadku tylko publikować zdarzenia na każde wejście na „index”) i żeby nic nie zostało utracone.  W momencie kiedy druga aplikacja wystartuje odczyta wszystkie wiadomości z kolejki i zapisze je w swojej bazie danych.

rabbit1

Instalacja

  1. Pobrać i zainstalować Erlang (potrzebne do rabita) – http://www.erlang.org/downloads
  2. Pobrac i zainstalować RabbitMQ – https://www.rabbitmq.com/download.html
  3. Po instalacji Rabbita upewnić się czy masz ustawione wszystkie zmienne – https://www.rabbitmq.com/install-windows-manual.html
  4. Odpalić w konsoli – rabbitmq-plugins enable rabbitmq_management
  5. Odpalić w przeglądarce – http://localhost:15672
  6. Zalogować się – login: guest, hasło: guest

Jesli wszystko poszło dobrze to powinieneś zobaczyć panel zarządzania

2

Producent

To co musi zrobić producent to podłączyć się do kolejki (zostanie utworzona jeśli jej nie ma) i opublikować zdarzenie:

private readonly IModel channel;
private readonly IConnection connection;
private readonly string queueName;

public EventSender()
{
   queueName = "helloWorldQueue";
   var factory = new ConnectionFactory() { HostName = "localhost" };
   this.connection = factory.CreateConnection();
   this.channel = connection.CreateModel();
   this.channel.QueueDeclare(queue: queueName,
   durable: false,
   exclusive: false,
   autoDelete: false,
   arguments: null);
}

public void SendEvent(string message)
{
   var body = Encoding.UTF8.GetBytes(message);

   this.channel.BasicPublish(exchange: "",
                             routingKey: queueName,
                             basicProperties: null,
                             body: body);
}

Po uruchomieniu i wejściu na „index”

3

wystarczy wywołać seriwisik publikujący zdarzenie. Po klikukrotnym odświeżeniu zajrzyjmy do rabbita:

4

Jest 8 wiadomości w kolejce, a aplikacja obsługująca te wiadomości nie jest jeszcze uruchomiona – ba! nawet jeszcze jej nie ma ;).

Subskrybent

Aplikacja przy starcie rejestruje się w kolejce

private readonly IMessagesService messagesService;
private IModel channel;
private IConnection connection;
private readonly string queueName;
private EventingBasicConsumer consumer;

		public EventConsumer(IMessagesService messagesService)
		{
			this.messagesService = messagesService;
			this.queueName = "helloWorldQueue";
		}

		public void Start()
		{
			var factory = new ConnectionFactory() { HostName = "localhost" };
			this.connection = factory.CreateConnection();
			this.channel = connection.CreateModel();
			this.channel.QueueDeclare(queue: queueName,
				durable: false,
				exclusive: false,
				autoDelete: false,
				arguments: null);

			this.consumer = new EventingBasicConsumer(this.channel);
			consumer.Received += (model, ea) =>
			{
				var body = ea.Body;
				var message = Encoding.UTF8.GetString(body);

				messagesService.InsertMessage(message);
			};
			channel.BasicConsume(queue: this.queueName,
				noAck: true,
				consumer: consumer);
		}

Niech obiekt tej klasy będzie singletonem aby był ciągle podłączony do kolejki i mógł odczytywać wiadomości na bieżąco. Imlementacja IMessagesService to warstwa dostępu do danych. Każdą odczytaną wiadomość zapisuje do bazy (w tym przypadku użyłem Mongo). Po wejściu na „index” subskrybenta wszystkie zapisane wiadomości zostaną wyświetlone:

6

Podsumowanie

Cały kodzik obu aplikacji dostępny tutaj.

Pjona!

Reklamy

Asp.Net Core 1.0 – camel case domyślnym formatowaniem Jsona w Mvc.

Siemanko.

W wersjach RC (Rc1 i Rc2) przy zwracaniu danych z API (mvc) zserializowanych do jsona za pomocą metody:

Json()

obiekty były (defaultowo) formatowane bez zmian wielkości liter w nazwach

2

4

W wersji RTM defaultowym ustawieniem formatowania jest camel case:

2

1.png

Jeśli rozwijacie projekt od wersji RC i planujecie go przenieść na wersję RTM to może Wam to zajebiście namieszać 🙂 Jednak niech będą spokojne Wasze rozczochrane – wujcio ma rozwiązanie ;). W klasie Sturtup.cs w metodzie ConfigureServices, w miejscu gdzie macie dodane Mvc należy troszkę dopisać do tej linijki:

3

Od teraz będzie wszystko po staremu:

2

4

Pjona!

Asp.Net Core – o migracji z RC1 do RC2 słów kilka.

Siemanko.

Dziś kilka wskazówek jak podejść do próby migracji projektu z wersji RC1 do RC2. Celowo napisałem „próby” ponieważ nie ma pewności, że Ci się to uda 😉 Wszystko zależy od struktury Twojego projektu oraz od Twojej odporności na dziwne błędy uniemożliwiające kompilację, które nie są zgłaszane przez IDE. Subiektywnie podzieliłem operacje migracji na dwa przypadki:

  • kiedy masz tylko web application
  • kiedy masz web application z referencjami do class library packages

Oczywiście musisz mieć zainstalowany .NET Core. Możesz to zrobić instalując update w Visual Studio lub pobierając go tutaj.

Samo Web Application

W wersji RC1 web application było jednym template’em.

3

Template web application w wersji RC1

Na poziomie tworzenia należało wskazać czy ma to być aplikacji Asp.Net 5 czy poprzednia

4

Następnie w pliku project.json należało wskazać runtime (clr lub coreclr, lub oba).

W wersji RC2 mamy dwa template’y web application – jeden dla .NETu, a drugi cross platform

2

Proponuję Ci utworzyć odpowiedni template (jeśli w Twoja aplikacja RC1 jest cross platform i korzysta z dnxcore to wybierz .NET Core, jeśli z samego dnxa to .NET Framework). Przejdź do pliku global.json nowo utworzonej solucji, skopiuj sdk version i wklej w to samo miejsce w swoim projekcie RC1.

1.png

global.json w wersji RC1

 

 

1

global.json w wersji RC2

Oczywiście wersja sdk 1.0.0-preview1-002702 w RC2 jest taka na dzień pisania posta.

Przejdź do katalogu C:\Users\nazwa_usera i skasuj folder .dnx. Tak, skasuj. Dnxa już nie ma i wszystko co jest w tym folderze już nie jest potrzebne, a może tylko generować jakieś trudności.

Dostosuj swój project.json do tego, który jest w wygenerowanym nowym szablonie i zacznij zmieniać namespace’y paczek w sekcji dependencies. Tutaj musisz zdawać się na IDE i błędy, które zgłasza (np. namespace’y z AspNet trzeba zmienić na AspNetCore itp.). Jak już uda Ci się doprowadzić error list do pustki to przejdź do package manager console, a w nim do folderu aplikacji i wpisz dotnet restore. Powinny zacząć pobierać się wszystkie paczki nugetowe. Reaguj na błędy, restoruj paczki i tak w kółko do skutku 🙂 Zamknięcie Visuala i ponowne otwarcie jest jak najbardziej wskazane 😉

Web Application z referencjami do class library packages

Tu już jest gorzej ponieważ w RC2 nie ma tego wynalazku – class library package z niebieską ikonką i plikiem project.json

1.png

Class library dla Asp.Net Core w wersji RC1

Teraz mamy normalne „zielone” class library

1

Class library w wersji Asp.Net Core RC2

Jak widać na zdjęciu mamy także dwa typy class library – dla .NET Core i dla .NET Framework. Aby nasz projekt zabanglał w RC2 to niestety musimy utworzyć całkiem nowe class library i pokopiować do nich klasy oraz dodać wszystkie paczki nugetowe przez Nuget Package Manager (w poprzedniej wersji można to było zrobić w pliku project.json). Należy pamiętać aby zaznaczyć ckeckbox Include prerelease podczas wyszukiwania paczek.

Podsumowanie

Życzę Ci powodzenia i wytrwałości. Pamiętaj jednak, że zawsze możesz utworzyć całą solucję od nowa i pokopiować pliki, albo po prostu rzucić to wszystko i wyjechać w Bieszczady 😉

Pjona!

„Hub could not be resolved” czyli kwiatuszki w Asp.Net Core RC2

Siemanko.

Całkiem nie dawno pisałem o tym, że udało mi się przejść na wersję RC2 frameworka Asp.Net Core. Wersję, której żywot określono na krótko bo pod koniec czerwca ma wyjść już RTM. Z tego względu wydawałoby się, że jest to już dopieszczona wersja i wszystko jest w niej cacy… ale niestety.

Problemy z SignalR

W wersji RC1, w moim projekcie zacząłem się już komunikować poprzez SignalR między apką mobilną, a serwerem. Po upgrade’dzie projektu do wersji RC2 po chwilce przerwy przysiadłem znowu do pracy i ku mojemu zdziwieniu po próbie połączenia się apki z serwerem aplikacja mobilna się wywalała. Zapewne znasz to uczucie gdy nie zmieniłeś choć jednej linijki kodu, IDE nie sypie errorami, a coś co działało jeszcze wczoraj z niewiadomych przyczyn przestało. Po kilku godzinach prób zacząłem debugowanko na serwerze. W Sturtup.cs przed deklaracją SignalR zamieściłem kilka linijek kodu aby następne wywołanie na pipeline złapać w try catch:

1

Zacząłem googlować i doklikałem się do issue na githubie. Otóż w wersji RC2 popsuto coś co działało w RC1 😉

Workaround

Gość na githubie podsunął mi tymczasowe rozwiązanie. Otóż bug jest w klasie DefaultAssemblyLocator.cs, który został już poprawiony, ale znajduje się w paczce RC3 z referencjami do inncyh paczek RC3, które zarazem będą się gryzły z RC2Skopiowałem kod tej klasy i umieściłem go w swoim projekcie w nowo utworzonej klasie o nazwie HubCouldNotBeResolvedWorkaround (możesz nazwać jak chcesz). W Sturtup.cs w metodzie ConfigureServices tuż przed wywołaniem

services.AddSignalR();

należy umieścić linijkę 

services.AddSingleton<IAssemblyLocator, HubCouldNotBeResolvedWorkaround>();

Ten kod oznacza ni mniej ni więcej jak dla każdej zależności IAssemblyLocator wstrzyknij obiekt HubCouldNotBeResolvedWorkaround, który ma być singletonem w ramach całej aplikacji. W ten sposób IAssemblyLocator  z paczki SignalR RC2 z bugiem został zastąpiony poprawionym z wersji RC3 bez konieczności upgrade’u całego projektu do RC3 (która jest tylko na deweloperskich serwerach Nuget)

Podsumowanie

Mam nadzieje, że dzięki temu wpisowi zaoszczędzisz kilka godzin na kminienie co może być nie tak – tak jak ja.

Pjona!

Projekt Asp.Net Core po wielu godzinach przeniesiony do wersji RC2.

Siemanko

W sobotę napisałem, że zaczynam atakować mój projekt back’endowy w celu przeniesienia go na .NET CLI i wyswobodzenia go od skasowanego DNX’a – czyli przejście na oficjalną wersję RC2 frameworka. Nie trwało to kilka dni jakby wskazywał na to kalendarz, ale krócej bo właściwie znalazłem czas aby przysiąść do tego tylko trzy razy. Pierwszy raz był we wspomnianą sobotę i to posiedzenie zakończyło się moją klęską, i niezłym wkurwieniem ocierającym się o rezygnację z programowania i wzięcia się za grę w brydża 😉 Drugi raz był wczoraj wieczorem gdzie przyjąłem nieco inną taktykę, która także okazała się nieskuteczna jednak doprowadziła do wyklarowania się decyzji o utworzeniu nowej solucji wraz z nowymi projektami i przenoszeniu do nich klas z istniejącego projektu. Tym się właśnie zająłem dziś i mogę powiedzieć, że się udało. Projekt się kompiluje oraz uruchamia.

1

O tym co się zmieniło oraz najważniejsze – jak to przeniosłem – napisze po weekendzie. Teraz mogę Ci powiedzieć tylko tyle, że olej sobie dokumentację migracji przygotowaną przez ekipę Asp.Net Core. Opisuje ona różnice w plikach konfiguracyjnych i takie tam pierdololo, ale nie mówi jak przenieść istniejący projekt ASP.NET Core RC1 do ASP.NET Core RC2. Jak będziesz grzeczny to ja Ci napiszę 😉

Pjona!

Pierwsze podejście do upgrade’u projektu Asp.Net Core – from DNX to .NET Core Cli

Siemanko

Piękny, słoneczny dzień dziś (przynajmniej u mnie) dlatego postanowiłem sobie go nieco zjebać i spróbuje przenieść aplikacje serwerową do najnowszej wersji frameworka czyli Asp.Net Core 1.0 Rc2. Niby kolejny release candidate, ale kompletnie inny pod spodem. Cóż, ewolucja 🙂 Dam znać niedługo czy jest w ogóle możliwa migracja z Rc1 do Rc2 bez nowych siwych włosów i czy w ogóle się da. Microsoft’owe ludki twierdzą, że się da i nawet odziwo przygotowali do tego jakąś dokumentację. Wszystkiego możesz się dowiedzieć tutaj. Życz mi powodzenia 🙂

Pjona!

Jeśli nie ma czegoś w nugecie tzn., że to nie istnieje? Nuget to nie google i ma swoje package source.

Siemanko

W poprzednim poście napisałem, że będę próbował zupgradować projekt back endu do nieoficjalnej najnowszej wersji frameworka Asp.Net Core (RC2) tzw. nightly builds. Było to podyktowane tym, że chciałem zacząć pracę nad implementacją czatu dla użytkowników aplikacji mobilnej mojego projektu. Jeśli czat to sockety, a jeśli sockety i asp.net to SignalR. Niczego jeszcze nie robiłem z SignalR, ale kiedyś oglądałem jakiś kursik, gdzie m.in. była prezentacja SignalR dlatego od samego początku miałem w głowie, że właśnie z tym ustrojstwem będę się bawił robiąc czat.

Wracając do upgrade’u. Dlatego pisałem o potrzebie podniesieniu wersji frameworka bo w aktualnym RC1-final nie było paczki SignalR w kombatybilnej wersji

1

Screen z pliku project.json z sekcji dependencies

Lipa, nie? A przeglądając github’a widziałem przykłady SignalR, ale w wersji frameworka RC2, dlatego też ślepo przyjąłem, że w aktualnej wersji RC1-final po prostu nie ma SignalR.

Package Manager Source

Wszystkiemu winna (bądź nie) konfiguracja źródeł dla nugeta, a raczej informowanie zwykłych devów o adresach serwerów, z których można pobierać paczki publikowane prze teamy pracujące nad frameworkami, których Ci zwykli devowie używają 😉 Tym zakręconym zdaniem przechodzimy do głównego bohatera dzisiejszego posta czyli nuget.config.

2

3

To co widzisz powyżej to nic innego jak programowa prezentacja pliku nuget.config znajdującego się w dokumentach użytkownika

4

To jest chyba standardowa wersja ustawień nugeta tzn. ze standardowym źródłem. Teamy Asp.Net Core i ogólnie całego nowego .Net Core mają swoją serwery, na których publikują paczki , i z których zarazem my – prości devovie – możemy je ściągać 🙂 Szkoda tylko, że nie informują o tym w dokumentacji tylko trzeba zaglądać do pliku nuget.config każdego z projektów na github’ie.  W moim przypadku dodanie źródła o adresie

https://www.myget.org/f/aspnetmaster/api/v3/index.json

poskutkowało pojawieniem się paczki SignalR w odpowiedniej dla mnie wersji

6

Podsumowanie

Jeśli nie możesz czegoś znaleźć w nugecie to nie zakładaj, że tego tam nie ma albo, że zjebało Ci się Visual Studio 😉 Niech Twym pierwszym działaniem będzie upewnienie się czy masz odpowiednie źródła wpisane do nuget.config. 

Pjona!